Αδελφότης Θεολόγων "Ο Σωτήρ"

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Τό βιβλίο αὐτό, πού κρατᾶς στά χέ­ρια σου, δέν σοῦ προσφέρεται γιά νά ­πλου­τίσει μόνο τήν σου βιβλιοθήκη σου ἀλ­­λά γιά νά σέ βοηθήσει οὐσιαστικά ­νά ἀγαπήσεις τήν προσευ­χή, τό μεγάλο σου αὐτό προνόμιο, πού σέ φέρ­νει σέ ἐπικοινωνία καί σέ ἑνώνει μέ τόν παντο­δύναμο Θεό.
Τό προσευχητάριο αὐτό περιέχει: Ἀκο­λου­θίες τῆς ᾿Ορθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἐπιλο­γή ἑωθινῶν (πρωινῶν) καί βραδινῶν προσευχῶν, καθώς ἐπίσης καί εἰδικές προσευχές γιά διάφορες περιστάσεις, τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἄλλων ἱερῶν συγγραφέων, ἐ­­­­πιλεγμένες μέ ἐπιμέλεια. Οἱ περισσότερες ἀπό τίς προ­­­σευ­χές αὐτές εἶναι προσαρμοσμένες στή γλώσ­σα τῆς ἐποχῆς μας.
Σκοπός τοῦ προσευχηταρίου εἶναι νά σέ δι­δάξει τό πνεῦμα καί τό ἦθος τῆς θεά­ρεστης προσευχῆς, γιά νά γευθεῖς τήν ἀνέκφραστη χαρά πού πηγάζει ἀπό τήν ἐμπειρία τῆς οὐσια­στικῆς αὐτῆς ἐπικοινωνίας καί ἑνώσεώς σου μέ τόν πανάγιο Τριαδικό Θεό! Ἀφοῦ βεβαίως προηγουμένως περπατήσεις μέ προσοχή, ἐπιμέλεια καί καρδιακή ἀναζήτηση τά μονοπάτια τῶν προσευχῶν, καί ἀ­­φουγκρασθεῖς τό «ἄνοιγμα» τῆς καρδιᾶς τῶν θεοφιλῶν ψυχῶν πού τίς συνέγραψαν ἀγαπώντας «ἐξ ὅλης τῆς καρδίας» τους τόν Θεό.

Κάθε φορά πού θά τελειώνεις τήν προσευχή σου, θά ἐπιστρέφεις στά ἔργα σου μέ τήν ψυ­χή πλημμυρισμένη ἀπό τό φῶς τοῦ οὐρανοῦ, ἀ­­­­πό τήν εἰρήνη καί τή χαρά τοῦ Θεοῦ.

Ἡ Ἀκολουθία τῆς θείας ­Μεταλήψεως βρίσκεται στό ἐκκλησιαστικό βιβλίο πού ὀνομάζεται «Ὡρολόγιον τό Μέγα». Ἀ­­­πο­τελεῖται ἀπό μιά σειρά τροπα­ρίων, ψαλ­μῶν καί εὐχῶν πού μᾶς ­προετοιμάζουν γιά τή θεία Κοινωνία. Εἶναι καλό νά διαβάζεται ἀπό κάθε πιστό κάθε φορά πού πρόκειται νά μεταλάβει.

Ἡ ὅλη Ἀκολουθία τῆς θείας Μεταλήψεως ἔχει ὡς σκοπό νά βοηθήσει κάθε πιστό, ὥστε ἡ προετοιμασία του γιά τή σημαντικότερη στιγμή στή ζωή του, τή στιγμή δηλαδή πού θά πλησιάζει στό Ἅγιο Ποτήριο, νά εἶναι ὅσο τό δυνατόν πιό ὁλοκληρωμένη καί σωστή.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Παράκληση στήν Παναγία σημαίνει θερμή δέηση καί ἱκεσία πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Τά τροπάρια τῆς Παρακλήσεως πρός τή Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί Μητέρα μας ἐκφράζουν ὅλη τήν εὐλάβεια τῆς τραυ­ματισμένης ἀπό τήν ἁμαρτία ψυχῆς μας καί ὅλα τά προβλήματα τῆς ἀνήσυχης καρδιᾶς μας.

Διότι ἡ Παναγία Παρθένος εἶναι «πρεσβεία θερμὴ» στό θρόνο τῆς Χάριτος καί συνδυάζει τή μεγαλύτερη ἁγιότητα μέ τή μεγαλύτερη τιμή ἐκ μέρους μας.

Ὁ Μικρός Παρακλητικός Κανών ψάλ­­­­­λεται σ’ ὅλη τή διάρ­κεια τοῦ ἔτους, «ἐν πά­σῃ περιστάσει καὶ θλίψει ψυχῆς».

Κατά τήν περίοδο ὅμως τοῦ Δεκα­πε­­νταυγούστου ψάλ­λονται ἐναλλάξ οἱ δύο Κα­­νόνες, στό τέλος τοῦ ἑσπερινοῦ ὅλων τῶν ἡμε­ρῶν, ἐκτός ἀπό τόν ἑσπερινό τοῦ Σαββάτου, τῆς Μετα­μορ­φώ­σεως καί τῆς Κοιμήσεως.

Μέ βαθύτατο σεβασμό οἱ Ὀρθόδοξοι προσφέ­ρου­με στήν Παναγία τήν ἱκεσία μας, πλέκοντάς την μέ τούς ὕμνους καί τίς δοξολογίες τοῦ Μικροῦ ἤ τοῦ Μεγάλου Παρακλητικοῦ Κανόνος.

Καί «ὁ γλυκασμὸς τῶν ἀγγέλων, τῶν θλιβομένων ἡ χαρὰ» σταλάζει μέ ἀμέτρητους τρόπους χίλιων εἰδῶν χαρές καί ἀπερίγραπτη γλυκιά παρηγοριά στήν πονεμένη καρδιά μας. Ἡ Παν­τάνασσα μᾶς πιάνει ἀπό τό χέρι καί μᾶς ὁδηγεῖ στόν Παντάνακτα καί Δεσπότη Χριστό, τόν Υἱό της, τόν συνάναρχο μέ τόν Πατέρα καί τό Παράκλητο Πνεῦμα.