Καϊναδά Μαρία-Ίρις

Τό ἔργο τῆς ἀνατροφῆςτῶν παιδιῶν εἶναι τό μέγιστο καίδυσκολότερο, ὅταν, προπαντός, οἱ γονεῖςστοχεύουν, ὥστε νά γίνουν τά παιδιάτους «καλοί κἀγαθοί πολῖται». Ὅμωςἀστοχοῦν οἱ γονεῖς, ὅταν τήν ἀγάπητους δέν τήν διέπη ἡ δικαιοσύνη, ὅτανμεροληπτοῦν, ὅταν ἀδικοῦν, ὅταν ἡμέριμνα καί ἡ φροντίδα ἐπικεντρώνεταισέ ἕνα ἀπό τά παιδιά.

Ἡ ἀριστοτεχνική πλοκήτοῦ βιβλίου, μέ τά διαχρονικά μηνύματάτου, γίνεται τροχοπέδη γιά τούς γονεῖς,τούς ἀφυπνίζει. Καί γιά τά νειάτα γίνεταικαθοδηγητική. Ἡ συγγραφέας ψυχογραφεῖμέ ρεαλισμό τούς χαρακτῆρες τῶν ἡρώωντης καί καθρεπτίζει κάθε ἀναγνώστη.Τόν προβληματίζει καί τόν ἐμπνέει νά ἀναζητήσει «πέρα ἀπότό δίκαιο» τήν ἀγάπη, πού εἶναι ἡ εὐφυίατῆς καρδιᾶς καί ἀξίζει νά γίνη στόχοςκαί δρόμος μας.