Ηλεκτρονικό Κατάστημα

Ο Μέγας Κανών

4.00 

Περιγραφή:

Μία από τις αγιασμένες λειτουργικές τέχνες της Εκκλησίας μας είναι και η Υμνογραφία. Όλες οι λειτουργικές τέχνες: η Αρχιτεκτονική, η Αγιογραφία, η Υμνογραφία και η Μουσική, ως επιμέρους γνωρίσματα των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, έχουν πνευματικό και αναγωγικό χαρακτήρα. Μεταρσιώνουν τον άνθρωπο με μια ιεροπρεπή μυστικότητα και συνθέτουν την πίστη μας και τη ζωή μας, κατευθύνοντας την πορεία μας μέσα από αισθητές και αισθητικές προσλήψεις προς την αγιότητα.
«Όμως η τέχνη της Υμνογραφίας, αντάμα με την κατανυκτική μουσική της Ορθοδοξίας», γράφει ο καθηγητής Π.Β. Πάσχος, «θαρρώ πως έχουν το χάρισμα να σου οδηγούν την ψυχή ως τις πόρτες του Παραδείσου. Η κάθε μια λέξη, από τ’ αγιασμένα τροπάρια της Εκκλησίας μας, κρύβει ένα μυστικό βάθος, έναν πλούτο πνευματικής πείρας, που διδάσκει -μαζί με το μέλος- με τον αμεσότερο τρόπο».
Γι’ αυτό οι Υμνογράφοι γνωρίζουν, πέρα από τις μετρικές ποιητικές φόρμες, και τη μουσική μελωδία των υμνογραφικών δημιουργημάτων τους.
Έχομε την ευλογία και την τιμή να αναφερθούμε σε ένα από τα μεγαλύτερα δημιουργήματα της ορθοδόξου Υμνογραφίας, τον Μεγάλο Κανόνα, όπως είναι γνωστός, του Αγίου Ανδρέου, Αρχιεπισκόπου Κρήτης, του Ιεροσολυμίτου (ζ’-η’ αιώνας), που ευωδιάζει άρωμα πνευματικής κατανύξεως, εν μέσω της κατ’ εξοχήν κατανυκτικής περιόδου της Εκκλησίας μας, της Αγίας Τεσσαρακοστής. Το ποίημα αυτό, γραμμένο κατά το τέλος της ζωής του, όπως θα δούμε στη συνέχεια, ως μία εξομολόγηση και περιγραφή της ηθικής καταπτώσεως ολόκληρης της ανθρωπότητας, όπως την προσλαμβάνει στο πρόσωπό του ο ποιητής, εισήχθη πιθανώς σε λειτουργική χρήση ζώντος του Αγίου Ανδρέα.
Ο Μέγας Κανών, όπως είναι γνωστόν, ψέλνεται τμηματικά τις τέσσερις πρώτες ημέρες της α’ εβδομάδος των Νηστειών που αξιωθήκαμε να διαβούμε, και ολόκληρος την Τετάρτη της ε’ εβδομάδος, που και εφέτος, συν Θεώ, θεοπρεπώς αξιωθήκαμε να εορτάσομε. […]. (Από την έκδοση)

Η Εξομολόγησις

4.00 

Περιγραφή:

Προτιθέμενοι να ερευνήσωμεν τα κατά το μυστήριον της εξομολογήσεως -της σωστικής ταύτης σανίδος των του βαπτίσματος ναυαγών- τον εξής προεκρίναμεν ν’ ακολουθήσωμεν δρόμον. Εν πρώτοις μεν να παρουσιάσωμεν εν διαγράμματι προ των οφθαλμών του αναγνώστου «Ακολουθίαν και Τάξιν επί εξομολογουμένων» την συνταγείσαν υπό του Οσίου Πατρός ημών και Οικουμενικού Πατριάρχου του Νηστευτού (582-595) όσον οίον τε πλήρη και ικανώς εκφραστικήν του Ορθοδόξου πνεύματος. Είτα δε να υποβάλωμεν την βάσιν και τα σπουδαιότερά της μέρη υπό το ιστορικόν, πατρολογικόν και πρακτικόν της ερεύνης φως. Ούτως η υπό τοιαύτην έννοιαν μελέτη μας θα είναι, ελπίζομεν, ολοκληρωτική, δι’ αυτής δε θα δυνηθώμεν να κρίνωμεν κατά πόσον η αρχαία πειθαρχία διεφυλάχθη και τίνες συστάσεις βαθυγνώμονες εδώ ή εκεί εγκρύπτονται αποσκοπούσαι την εξέγερσιν των πεπτωκυίων ψυχών. (Κ.Ν. Καλλίνικος, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

Εσοδείες Κυρίου

6.00 

Περιγραφή:

Ο Άγιος Νικόλαος με αφορμή τις συζητήσεις και τους προβληματισμούς της εποχής του για την προσπάθεια κάποιων κύκλων να επιβάλουν ένα “Νέο Κόσμο”, μια “Νέα Εποχή” για όλη την ανθρωπότητα, καταπιάνεται με το ζήτημα αναλύοντας τους βαθύτερους λόγους μιας τέτοιας επιδίωξης. Το όλο θέμα έχει δύο σκέλη, το ένα είναι το υλικό και το άλλο το πνευματικό. Η εξομοίωση των ανθρώπων με δέλεαρ την ευημερία, την ευτυχία και την παγκόσμια ειρήνη περνά γι’ αυτούς μέσα από την ισοπέδωση των προσωπικών, συλλογικών, ηθικών και φυλετικών ιδιαιτεροτήτων. Εργαλείο τους γι’ αυτό αποτελεί η επιβολή μιας ηθικής, μιας γλώσσας, μιας παιδείας, μιας θρησκείας, ενός στρατού, μιας αστυνομίας, ενός κοινοβουλίου, ενός πρόεδρου κ.ο.κ. Π
Όλοι εκείνοι που τα λογαριάζουν και τα σχεδιάζουν όλα αυτά δε λαμβάνουν υπόψη τους ένα καθοριστικό παράγοντα που είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Ο Κύριος συλλέγει τις Εσοδείες Του από τον αγρό αυτού του κόσμου κι έτσι επεμβαίνει ανάλογα με τη μείωση ή την αύξηση των σοδειών Του αποφασιστικά και ριζικά, αλλάζοντας τον ρου των πραγμάτων. Ο Κύριος ταυτόχρονα σέβεται την ελευθερία που έδωσε στον άνθρωπο, γι’ αυτό πολλές φορές τον αφήνει να φθάσει ως το χείλος της καταστροφής, εκεί όπου διαλύονται οι αυταπάτες και η αλήθεια προβάλλει αναμφισβήτητη.
Με οδηγό τον Ευαγγελικό λόγο και την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας αναλύει σε βάθος όλες τις πτυχές του θέματος. Μας δείχνει μέσα από μια σύντομη ιστορική αναδρομή πώς και κάτω από ποιες συνθήκες συλλέγει ο Κύριος τις Εσοδείες του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

Πύλες της μετανοίας και κλίμακα των αρετών

6.00 

Περιγραφή:

Είναι καιρός τώρα πια ν’ ασχοληθούμε με οτιδήποτε αλλότριο; Αφήστε την ψυχή να χαρεί τον Κύριο, και τον Κύριο την ψυχή. Πολύ καιρό δεν έβλεπαν ο ένας τον άλλο. Οι αμαρτίες τούς χώριζαν!…
Να που έφτασε ο ευνοϊκός χρόνος της Τεσσαρακοστής.
Λογικευτήκαμε λιγάκι, κοπιάσαμε με τους άθλους της προσευχής και της εγκράτειας, συνήλθαμε, ανοίξαμε σ’ Αυτόν την καρδιά μας με την Εξομολόγηση και τη συντριβή, και Αυτός εισήλθε σ’ εμάς με την Αγία Μετάληψη. Ας Τον αφήσουμε λοιπόν να απολαύσει την ψυχή μας! Ας μην ενοχλήσουμε τη γαλήνη Του με τη σύντομη επανάληψη των καθημερινών περισπασμών και πολύ περισσότερο, των πράξεων και συνηθειών των παθών…
Πόσες φορές ήδη Τον έχουμε διώξει!… Ας Τον αφήσουμε μέσα μας τουλάχιστον τώρα. Αλήθεια, είναι ελεήμων ο Κύριος! Είναι σίγουρο, θα ψάξει ξανά την είσοδο σ’ εμάς και ξανά θα εισέλθει. Αλλά τί θα γίνει, αν η σημερινή Του συμπόνια σ’ εμάς είναι το τελευταίο όριο της μακροθυμίας Του!… Τί θα γίνει, αν ύστερα και απ’ αυτό αναγκαστεί να φύγει από μας και βγάλει την τελική ετυμηγορία: “Ιδού αφίεται υμίν ο οίκος υμών έρημος!” (Ματθ. 23,38). Σπάνια συμβαίνει, αλλά συμβαίνει… Αχ, ας το φοβόμαστε αυτό, αδελφοί! Αλλά τον φόβο αυτό θα τον τοποθετήσουμε στις θύρες της καρδιάς μας, σαν εξωτερικό φρουρό και προστάτη, ενώ εσωτερικά θα αγκαλιάσουμε με όλη την αγάπη τον Κύριο και σ’ αυτή τη γλυκιά επικοινωνία θα μείνουμε μαζί Του ως τον θάνατο, φυλάσσοντας σταθερά τη συμφωνία που κάναμε μαζί Του και τους όρκους, που δώσαμε στην Εξομολόγηση: “Δεν θα αμαρτήσω, δεν θα αμαρτήσω”, και θα πορευόμαστε με αυτό τον τρόπο, σαν μόλις τώρα να έχουμε βγει από την κολυμβήθρα, στη “νέα” ζωή. Αμήν. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

Εν αρχή ην ο Λόγος σάρξ εγένετο

10.00 

Περιγραφή:

ΤΙ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ;
ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑ ΕΣΧΑΤΑ;
Δεν είναι τα ερωτήματα αυτά το ίδιο δύσκολα με το ερώτημα: ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ;
Εκατομμύρια εκατομμυρίων προγόνων μας έθεταν στους εαυτούς τους αυτά τα δύο δύσκολα ερωτήματα και έδιναν διαφορετικές απαντήσεις. Όμως, μη νομίζετε ότι υπάρχουν εκατομμύρια εκατομμυρίων απαντήσεις υπάρχουν όλες κι όλες τέσσερις απαντήσεις.
Άραγε υπάρχει κάποια πέμπτη απάντηση;
Ναι, υπάρχει πέμπτη απάντηση, και υπήρξε ο άνθρωπος που έδωσε την πέμπτη απάντηση και που μπορούσε να πει από που έρχεται ο δρόμος και προς τα που πηγαίνει, και από που πηγάζει το ποτάμι της ζωής και που εκβάλλει.
Τρία χρόνια ήταν αχώριστος ακόλουθος και φίλος του Χριστού. Συχνά έγερνε το κεφάλι του στο στήθος Του, στο οποίο χτυπούσε μια καρδιά αρχαιότερη από τον κόσμο και νεότερη από τον κόσμο. Δεν απομακρύνθηκε από τον Δάσκαλο και Κύριό του ούτε όταν Εκείνος ήταν ταπεινωμένος, βασανισμένος και σταυρωμένος. Μόνο λίγα έγραψε από τα λόγια και τα έργα του Χριστού, τόσα όσο να καθοδηγήσει τους ανθρώπους να πιστέψουν και να έχουν ζωή.
Πέρα από κάθε αμφιβολία, λοιπόν, λέει σε μας όχι πράγματα δικά του, αλλά του Χριστού. Εκείνο που έμαθε από τον Οδηγό, εκείνο μας λέει. Κι αυτό που άκουσε, το άκουσε από Εκείνον που ονόμασε τον εαυτό Του Αρχή ο οποίος γνωρίζει από που έρχεται ο δρόμος, αφού ήταν στην αρχή του δρόμου, και γνωρίζει που οδηγεί ο δρόμος, αφού ήταν στο τέλος του δρόμου και γνωρίζει που είναι η πηγή του ποταμού της ζωής, αφού ήταν στην πηγή, και γνωρίζει που εκβάλλει το ποτάμι, αφού ήταν στην εκβολή.
Και έτσι, την πέμπτη απάντηση, την οποία δίνει ο Ιωάννης, δεν την δίνει ο Ιωάννης, αλλά ο Χριστός δεν την δίνει ο σοφός, αλλά ο Αυτόπτης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

Πάντες υμείς υιοί φωτός εστέ

11.00 

Περιγραφή:

Ας νηστέψουμε, ταπεινώνοντας την ψυχή μας καθώς προσεγγίζουμε την ημέρα στην οποία ο Διδάσκαλος της Ταπεινώσεως εταπείνωσε τον εαυτό Του, “γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού” (Φιλ. 2:8). Ας μιμηθούμε τον σταυρό Του καρφώνοντας πάνω του τα πάθη μας με τα καρφιά της εγκράτειας. Ας σωφρονίσουμε το σώμα μας, υποβάλλοντάς το σε άσκηση, και με τον φόβο μήπως με την απειθάρχητη σάρκα μας διολισθήσουμε σε παράνομες ηδονές, ας το χαλιναγωγήσουμε απέχοντας και από τις νόμιμες. (Ομιλία 207) 

Η Ζωή και η Ανάστασις ημών

10.00 

Περιγραφή:

ΑΒΒΑΣ ΙΣΑΑΚ ο Θηβαίος επισκέφθηκε κάποτε ένα κοινόβιο και βλέποντας έναν αδελφό να αμαρτάνει τον κατέκρινε. Όταν αναχώρησε στην έρημο, ήρθε άγγελος Κυρίου και στάθηκε μπροστά στην είσοδο του κελλιού του λέγοντας:
– Δεν σ’ αφήνω να μπεις μέσα.
Εκείνος τότε τον παρακαλούσε:
– Τι έκανα;
Και ο άγγελος του αποκρίθηκε:
– Μ’ έστειλε ο Θεός με την εντολή να σου πω: πού διατάζεις να βάλω τον αμαρτωλό αδελφό που κατέκρινες;
Κι εκείνος αμέσως μετανόησε και είπε:
– Αμάρτησα, συγχώρησέ με. Και ο άγγελος είπε:
– Σήκω, σε συγχώρησε ο Θεός. Από δω κι εμπρός πρόσεξε να μην κρίνεις κανένα πριν τον κρίνει Εκείνος. (Από την έκδοση)

Πάτερ ημών… – Σχόλια στην Κυριακή Προσευχή

6.00 

Περιγραφή:

Το “Πάτερ ημών” είναι η προσευχή την οποία παρέδωσε ο Κύριος στους μαθητές Του και την οποία η Εκκλησία, με τη σειρά της, παραδίδει σ’ εμάς. Μας βοηθά έτσι να διεισδύσουμε στην προσευχή του Ιησού, η οποία συνιστά το ίδιο Της το είναι. Διότι πρέπει να καταλάβουμε ότι όλος ο λειτουργικός πλούτος της Εκκλησίας, όλη η ασκητική και πνευματική Της κληρονομιά δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο συμβολισμός και το όργανο της συνάντησής μας με τον Χριστό και της εν Χριστώ ζωής μας. Η Εκκλησία δεν μας περιορίζει στον εαυτό Της, μας οδηγεί στον Χριστό. Και ο Χριστός δεν μας περιορίζει στον εαυτό Του, αλλά εν Αγίω Πνεύματι μας οδηγεί στον Πατέρα. […] (Από την έκδοση) 

Λόγοι τρεις: Περί αγάπης Θεού. Περί της θείας αγάπης. Περί θείου έρωτος

Original price was: 6.00 €.Η τρέχουσα τιμή είναι: 5.40 €.

Περιγραφή:

Είναι συγκλονιστικό το πρωτείο της αγάπης, όπως αναδύεται από το ευαγγέλιο της Εκκλησίας. Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς τι απομένει πλέον να λεχθεί, από τη στιγμή που ο ευαγγελιστής Ιωάννης προσδιόρισε τον ίδιο τον Θεό ως αγάπη (Α΄ Ιω. 4:8) και ο απόστολος Παύλος ξεστόμισε τον ύμνο της αγάπης (Α΄ Κορ. 13)! Κι όμως, για να είναι αληθινά Εκκλησία η Εκκλησία, χρειάζεται αδιάκοπα να φέρνει σε κάθε εποχή και σε κάθε άνθρωπο το ευαγγέλιο (δηλαδή την καλή αγγελία, τα καλά νέα, ότι η αγάπη είναι ο μόνος τρόπος ζωής που έχει αληθινά μέλλον χωρίς λήξη, καθόσον είναι ο τρόπος ύπαρξης Εκείνου ο οποίος δεν έχει λήξη). Χρειάζεται, δηλαδή, οι ίδιοι οι πιστοί όχι απλώς να παπαγαλίζουν τα κείμενα της Γραφής, αλλά να ζουν με τέτοιον τρόπο ώστε, ο ίδιος ο βίος τους να φανερώνει την καλή είδηση, και ο λόγος τους να είναι μαρτυρία ευαγγελίου, διατυπωμένη στη γλώσσα του εκάστοτε παρόντος. […] (από τον πρόλογο του βιβλίου)

Η δε γυνή ίνα φοβήται τον άνδρα

5.00 

Περιγραφή:

Ο φόβος, ως ψυχολογική κατάσταση, αποτελεί ένα από τα αρχέγονα φαινόμενα, και ακολουθεί τον άνθρωπο ως μόνιμος συνοδοιπόρος σε όλη του τη ζωή. Ο φόβος αρχικά βιώνεται σε μια ακαθόριστη μορφή. Βέβαια στην Ιστορία καταγράφονται διάφορες μορφές φόβου. Από τις βασικότερες είναι εκείνες που προέρχονται από τον κίνδυνο της ασθένειας και του θανάτου, από την εξουσία και την ενοχή σε σχέση με την τιμωρία, όπως και ο φόβος από την απώλεια της προσωπικής ταυτότητας και από τη βίωση της τραγικής μοναξιάς. […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης) 

Μάνα – Πηγή ζωής και αγάπης

9.00 

Περιγραφή:

Το θέμα “ΜΑΝΑ” όχι μόνο κατέχει κεντρική θέση στην ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, αλλά είναι, και εκ πολλών απόψεων, ανεξάντλητο, διότι η Μάνα είναι ο σταθερός φορέας του πολιτισμού μας και ο κύριος παράγοντας της ιστορικής συνέχειάς του.
Αυτή την συμβολή της Ελληνίδας Μάνας στο Έθνος μας επιχειρούν να εξάρουν οι μελέτες αυτές, προσφέροντας αφορμές για περαιτέρω σκέψεις ή και επεξεργασίες αυτών των θεμάτων στην οικογένεια, το σχολείο και την κοινωνία. Αν αυτό λάβει σάρκα και οστά, θα είναι η μεγαλύτερη ικανοποίηση για την συγγραφέα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κέδρος οικουμενικός

13.00 

Περιγραφή:

Είναι, άραγε, δυνατό να σκεφτείς τον Λίβανο χωρίς τους εμβληματικούς κέδρους του; Με ρίζες κραταιές και κορμό τιτάνειο, μοιάζουν όχι μόνο να κρατιούνται γερά στον τόπο, μα και να κρατούν τον τόπο! Δύναμη αειθαλής! Κάποτε δυο βασιλιάδες συγκρούστηκαν. Και για να δείξει ο ένας τη διαφορά του από τον άλλον, του μήνυσε ότι είναι σα να αναμετριούνται αγκάθι του Λιβάνου με κέδρο του Λιβάνου (Β’ Βασ. 14:9-10)!
Κέδρο θυμίζει ο αειθαλής Γεώργιος Κοντρ, Μητροπολίτης Βύβλου και Βότρυος Όρους Λιβάνου, του Ορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας. Μόνο που δεν είναι καθηλωμένος στον τόπο. Ό, τι είναι κι ό, τι έχει, ανοίγεται στους ανέμους, στην αύρα και στο αεράκι του ζωντανού Θεού, κι έτσι γίνεται κάτι ευρύτερο. Η δροσιά και η σκιά και το άρωμά του γίνονται οικουμενικά, για κάθε τόπο κι εσχατιά της γης! (Θανάσης Ν. Παπαθανασίου – Δρ. Θεολογίας, εκπαιδευτικός, Αρχισυντάκτης του περιοδικού “Σύναξη”, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Οι κληρονόμοι του ουρανού

5.00 

Περιγραφή:

Τα δύο κείμενα του Αγίου Νικολάου που απαρτίζουν το παρόν βιβλίο μας προσφέρουν μια σπουδαία προσέγγιση πάνω στη ραχοκοκαλιά του Χριστιανισμού, που είναι οι Μακαρισμοί.
Εκεί ο Κύριος Ιησούς Χριστός ξεδιπλώνει ολόκληρο τον αγώνα που απαιτείται να δώσουμε οι πιστοί ώστε να φθάσουμε στο Ουράνιο Βασίλειο του Θεού.
Ο λόγος του Αγίου προσφέρει απλόχερα σ’ όλους μας τα εφόδια και τις γνώσεις για τον πιο δύσκολο αγώνα της ζωής μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι

Original price was: 2.00 €.Η τρέχουσα τιμή είναι: 1.80 €.

Εκδόσεις: Παρρησία
Σελίδες: 16

Πορεία στο φως και στην καταιγίδα

30.00 

Περιγραφή:

Στον τόμο αυτόν περιλαμβάνονται άρθρα και μελέτες για τα Νεοελληνικά Γράμματα και τη διαχρονικότητά τους. Πρόκειται γι’ άρθρα φωτοδείχτες και δρομοδείχτες. Υπάρχουν εμπεριστατωμένα μελετήματα για τους Γενάρχες των Νεοελληνικών Χριστιανικών Γραμμάτων, τον Διονύσιο Σολωμό και τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Επίσης περιλαμβάνονται μελετήματα που αναφέρονται ειδικότερα στη διαδρομή της λεγόμενης χριστιανικής λογοτεχνίας. Μιας λογοτεχνίας με ισορροπιστική πορεία πάνω σε δυο ράγες, της ουσίας και της μορφής. Ένα λογοτέχνημα πρέπει πρώτα να είναι «ωραίον εις όρασιν» και μετά «καλόν εις βρώσιν». Οι οποιεσδήποτε σκοπιμότητες δεν μπορούν να διεκδικούν θέση σ’ έν’ άρτιο λογοτέχνημα. Γίνετ’ επαρκής λόγος για τον ωφελιμισμό και το άγουρο θρησκευτικό συναίσθημα, ως λογοτεχνικό σπέρμα, που δεν μπορούν να καθοδηγούν τον σύγχρονο λόγο και τον στοχασμό. Μόνο η άρτια πνευματική προσωπικότητα του λογοτέχνη μπορεί να εμπνέει και να οδηγεί. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ) 

Οι Μυσταγωγικές κατηχήσεις του Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων

Original price was: 12.00 €.Η τρέχουσα τιμή είναι: 10.80 €.

Περιγραφή:

Τα Μυστήρια της Εκκλησίας είναι αυτά που μεταδίδουν τη θεία χάρη στα μέλη της, ενώ το μυστήριο της θ. Ευχαριστίας είναι αυτό που μεταδίδει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού στους πιστούς και έτσι τους καθιστά “σύσσωμους” και “σύναιμους” με εκείνον.
Τη σπουδαιότητα των Μυστηρίων της Εκκλησίας έχουν κατανοήσει όλοι οι Πατέρες της και την τονίζουν στα έργα τους. Εξαίρεση δεν θα μπορούσε να αποτελέσει ένας από τους μεγαλύτερους κατηχητές της Εκκλησίας, ο άγ. Κύριλλος αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων. Ο άγ. Κύριλλος απήθυνε στους νεοφώτιστους της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων τη Διακαινίσιμο εβδομάδα, λίγες ημέρες δηλαδή μετά την βάπτισή τους, πέντε “Μυσταγωγικές Κατηχήσεις”. Σε αυτές αναλύει, κατά το δυνατόν, τα εισαγωγικά μυστήρια στο σώμα της Εκκλησίας τα μυστήρια δηλαδή του βαπτίσματος, του χρίσματος και της θείας Ευχαριστίας. Ο ιεροσολυμίτης ιεράρχης με γλώσσα απλή, αλλά και βαθειά θεολογική, αποκαλύπτει στους νεοφωτίστους όσα πριν από το βάπτισμά τους η Εκκλησία δεν αποκάλυπτε σε όλες τους τις πτυχές κυρίως για το μυστήριο της θ. Ευχαριστίας και αναλύει θεολογικά όλα όσα έζησαν κατά τη διάρκεια του μυστηρίου του βαπτίσματος και του χρίσματος.
Αυτές τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις αναλύουμε στην παρούσα εργασία και με βάση αυτές προσπαθούμε να κατανοήσουμε τη σκέψη του μεγάλου αυτού Πατρός σχετικά με τα μυστήρια και τη σχέση τους με το Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία, και την Αγία και Προσκυνητή Τριάδα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Άγιος Αντίπας Επίσκοπος Περγάμου

15.00 

Περιγραφή:

Αρχαίος και δημοφιλής άγιος της εκκλησίας (α’ αι. μ.Χ.), επίσκοπος της Περγάμου και ιατρός, προστάτης των ορθοδόξων οδοντιάτρων, αρκετά λησμονημένος στην εποχή μας.
Ο αναγνώστης θα ενημερωθεί για την πάλη της ειδωλολατρείας με τον Χριστιανισμό στην κατείδωλη Πέργαμο, θα μάθει για τον βίο, την πολιτεία, το μαρτύριο, τα θαύματα, τους ναούς, την εικονογράφηση και θα διαβάσει από το πρωτότυπο, αγιολογικά και υμνογραφικά κείμενα, αφιερωμένα στον Άγιο Αντίπα.
Ο ειδικός της Παλαιογραφίας και Αγιολογίας θα βρει ολοκληρωμένο τον αγιολογικό φάκελο του ιερομάρτυρος Αντίπα, επισκόπου Περγάμου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κανών του Μεγάλου Σαββάτου και Κανών του Πάσχα

9.00 

Περιγραφή:

“Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν λαοί Πάσχα Κυρίου, Πάσχα εκ γαρ θανάτου προς ζωήν και εκ γης προς ουρανόν Χριστός, ο Θεός ημάς διεβίβασεν επινίκιον άδοντας.”

Μικρό ταξίδι στη μεθόριο

15.00 

Περιγραφή:

“Μικρό ταξίδι στη Μεθόριο”:
Κι ύστερα στάθηκα στην άκρη.
Θα εκπλαγείς, πολύ κοντά στο σπίτι.
Και η άβυσσος;
Κάθε απόχρωση του μπλε,
όλες μαζί, ανάκατες,
και, πράγμα παράξενο,
καμιά τους τόσο φοβερή
όσο περίμενα.
Μόνο ατέλειωτες.
Τι; σου φαίνεται εύκολη δουλειά;
Όταν κάθε ανάσα βαραίνει
από την ορμητική ατμίδα της μεθορίου;
Μην σπεύσεις ν’ αρνηθείς
ό,τι διαλέγει το καταχτύπημά του
το πιο δραματικό
να συντελείται αοράτως.
Αρκετά μίλησα με σένα.
Η απεραντοσύνη στροβιλίστηκε,
και με στροβίλισε μαζί της
και άγγιξα εκείνο που πρέπει να ‘ναι ο θόλος της.
Τότε εγώ, ζαλισμένος από την εγγύτητά της,
γύρισα σπίτι.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Λόγος περί ιερωσύνης

4.00 

Περιγραφή:

Ο όσιος Εφραίμ ο Σύρος γεννήθηκε στη Νίσιβη, πόλη της Μεσοποταμίας, από φτωχούς γονείς το 306. Ο ίδιος ομολογεί για τους προγόνους του ότι είναι “μαρτύρων συγγενής”, καθώς κατά την περίοδο των διωγμών, επί Διοκλητιανού, μαρτύρησαν για τον Χριστό και θεωρεί αυτό το γεγονός ως οικογενειακή παρακαταθήκη, για ν’ ακολουθήσει τα ιερά ίχνη τους.
Ο όσιος είναι σύγχρονος του Μεγ. Βασιλείου, των αγίων Γρηγορίου του Θεολόγου και Γρηγορίου Νύσσης και άλλων Πατέρων της Εκκλησίας. Τις πρώτες πληροφορίες για τον βίο του αντλούμε αρχικά από τα προσωπικά κείμενά του που ο ίδιος έγραψε. Συγκεκριμένα ο άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης καρπώθηκε πληροφορίες από τους λόγους του οσίου λέγοντας ότι για τον βίο του “όσα λέμε δεν τα γνωρίζουμε από άλλους, αλλά τα μάθαμε από όσα ο ίδιος ο άγιος άφησε διάσπαρτα μέσα στις ομιλίες του”. […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης) 

Λόγος Χειροτονητήριος εις πρεσβύτερον

5.00 

Περιγραφή:

Είναι πολυποίκιλη η συγγραφική παραγωγή και πολυειδής η εργογραφία του ιερού Χρυσοστόμου και είναι αναμφισβήτητα ο πλέον ένδοξος και πολυγραφότατος από τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς.
Ιεράρχης με ιδιαίτερες ικανότητες, οξυδερκή νου, ακατάβλητο ψυχικό σθένος, ομολογουμένως “γνήσιος εκφραστής της παράδοσης και βαθύτατος γνώστης της” με έντονα και πλούσια τα χαρίσματα της θείας Πρόνοιας, ποίμενε έμπονα και δίδασκε μετ’ επιστήμης τους χριστιανούς.
Ασχολήθηκε κυρίως και σε βάθος με τα προβλήματα του ανθρώπου, όχι τόσο υπό θεωρητική έποψη, γενικολόγος και επιδερμικός, όσο υπό εκκλησιαστική επισκόπηση, διεισδυτικός και θεραπευτικός, έχοντας πρότυπο διακονίας τον Χριστό, ο οποίος άλλοτε πλήτει με συμπάθεια και άλλοτε ελέγχει με ευσπλαχνία. […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Το μετεκτρωτικό τραύμα

9.00 

Περιγραφή:

Η άμβλωση, παρ’ ότι σήμερα αποτελεί κοινοτοπία, δεν είναι ανώδυνη πράξη.
Πολλές από τις γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε διακοπή κύησης υποφέρουν, πολλά χρόνια μετά, από ψυχολογικά προβλήματα.
Οι πολλές και ποικίλες μαρτυρίες που έχουμε συλλέξει μάς δίνουν μια πρώτη αίσθηση της θλίψης αυτών των γυναικών.
Το δράμα είναι ότι κανείς δε θέλει να δώσει σημασία στη θλίψη αυτή, η οποία μοιάζει «απαγορευμένη». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

Το πολίτευμα του Τιμίου Σταυρού

7.00 

Περιγραφή:

Οι βαθμοί της πνευματικής ανύψωσης του σταυρού είναι τόσο αναρίθμητοι, όσο αναρίθμητοι είναι οι βαθμοί της αποστροφής από το κακό, της αφοσίωσης στο καλό, τόσο πολυποίκιλοι, όσο πολυποίκιλες είναι οι εκφράσεις της πίστεως και αγάπης μας προς τον Κύριο.
Ω, πότε θα μπορούσαμε να είμαστε σίγουροι ότι ο καθένας μας γνωρίζει αυτούς τους βαθμούς όχι μόνο από μνήμης και ακοής! Πότε ο Σωτήρας μας, λαμβάνοντας σήμερα από τον Σταυρό τα προσκυνήματά μας θα έκανε κτήμα στην καρδιά του καθενός μας έστω μια μικρή απεικόνιση του δικού Του Σταυρού! Τότε θα μπορούσαμε να ατενίσουμε με θάρρος τον Σταυρό Του που ανυψώνεται σήμερα, γιατί θα βλέπαμε σ’ αυτόν το σημάδι της νίκης μας απέναντι στον κόσμο, θα βλέπαμε την υποθήκη της μελλοντικής μας μακαριότητας, ενώ τώρα υψώνεται για μερικούς από μας, ίσως, μόνο ως σημάδι της μέλλουσας κρίσης και της απόρριψης. Τουλάχιστον, αδελφοί, ας μην παραμείνουμε για πάντα αδρανείς θεατές της ξένης ανύψωσης και ας προσπαθήσουμε να εισέλθουμε στη συμμετοχή του μαρτυρίου του Κυρίου μας. Ας καθαρίζουμε τον εαυτό μας, έστω λίγο-λίγο, από τους ρύπους της σάρκας και του πνεύματος. Ο Μεγάλος Εσταυρωμένος, ο Οποίος κατέθεσε για όλους εμάς την ψυχή Του, ας μας βοηθήσει ο’ αυτό τον άγιο άθλο του Σταυρού και ας τον επιτελέσει μέσα μας με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματός Του! Αμήν. (Άγιος Ιννοκέντιος, επίσκοπος Χερσώνος – από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στα ίχνη του Αρχιποίμενος

15.00 

Περιγραφή:

Τούτο το βιβλίο του Βασίλη Μουστάκη, από τα σημαντικώτερα νομίζω και πνευματικώτερα έργα του, έχει αντικείμενο το Ιερό Ευαγγέλιο, που διακόνησε με πολλούς τρόπους σε όλη τη ζωή του. Εδώ έχουμε μια επιλογή από το σύνολο των Ομιλιών και Λόγων του στα Αποστολικά και Ευαγγελικά αναγνώσματα όλου του ενιαυτού. Είναι κείμενα που έγραψε και δημοσίευσε πρώτα στο περιοδικό “Εφημέριος” (1957 και 1958) για ν’ αποτελέσουν έναν οδηγό χρήσιμο και πρακτικό για τους ιερείς και όλους γενικά τους διακόνους του θείου κηρύγματος. Ο ίδιος το ονόμαζε “Ιερατικό Κυριακοδρόμιο” και ετοίμαζε την β’ έκδοσή του με τον τίτλο “Στα ίχνη του Αρχιποίμενος”.
Στην άριστη ποιότητα των κηρυγμάτων τούτων, πιστεύω πως έπαιξε σημαντικό ρόλο η παραδοσιακή γραμμή που ακολουθεί ο συγγραφέας τους, καθώς και το θεολογικό και λογοτεχνικό χάρισμα, τα οποία αναδεικνύουν τη λιτή και γόνιμη σκέψη του, βαθειά και συγχρόνως απλή, μ’ ένα ήθος λόγου ζωντανό, μ’ εμφανή ουσία εκφράσεως με το δικό του τρόπο στα πυκνά και μικρά κείμενα, μα και να θρέψει στη συνέχεια ευφροσύνως τον αναγνώστη που θα θελήσει να εντρυφήσει στο βιβλίο τούτο. […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)