Εξομολόγηση η λυτρωτική

Δεν νοείται μετάνοια, χωρίς την εξομολόγηση. Γιατί η μετάνοια με αυτήν εκφράζεται, εκδηλώνεται κι ολοκληρώνεται. Γι’ αυτό και οι Πατέρες την αποκαλούν «αρχή της σωτηρίας».

Σε κάθε περίπτωση τα δάκρυα μετανοίας καθαρίζουν, η εξομολόγηση δικαιώνει. Όσοι ελεήθηκαν απ’ τον Θεό, προηγουμένως ομολόγησαν τις αμαρτίες τους. Γι’ αυτό κι αυτή πρέπει να του προσφέρεται ως θυσία της συντετριμμένης καρδιάς μας. Πες την αμαρτία σου για να απαλλαγείς απ’ την αμαρτία! Η ομολογία των σφαλμάτων μας αφανίζει τα ίδια τα σφάλματα. Όπως και το τόσο θλιβερό τους φορτίο! Αυτά, μεταξύ άλλων, μας τονίζουν οι Πατέρες με πλήθος από παραδείγματα.

Επιπλέον αναλύουν τις ιδιότητές της, τις μεγάλες ωφέλειες που έχουμε απ’ αυτήν, το πώς ακριβώς πρέπει να γίνεται και σε ποιούς, μας ενθαρρύνουν να μην απογοητευόμαστε όσο αμαρτωλοί κι αν είμαστε, απαντούν σε πολλές απορίες κι αντιρρήσεις μας, αλλά και το πώς να υπερβαίνουμε τα εμπόδια του πονηρού, όπως τη ντροπή για παράδειγμα. Γιατί, όπως υποστηρίζουν, οι δαίμονες πολλές φορές συνηθίζουν ή να μας πείθουν να μην εξομολογούμαστε, ή να παρουσιάζουμε ότι δήθεν άλλοι διέπραξαν τις αμαρτίες μας, ή να κατηγορούμε τους άλλους ως υπαίτιους αυτών!

Μήπως σήμερα, που τα ψυχολογικά προβλήματα μας καταδυναστεύουν λίγο ως πολύ όλους, τελικά αυτό που μας λείπει είναι η λύτρωση της εξομολογήσεως; Ας το σκεφτούμε!

 Εξ’ άλλου τούτος είναι και ο σκοπός αυτού του βιβλίου: Τουλάχιστον να το σκεφτούμε!

1. ΟΙ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ

α. Είναι ένας απ’ τους τρόπους εκδηλώσεως της μετάνοιας.

β. Αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της πνευματικής μας ζωής.

γ. Προέρχεται απ’ τον Θεό.

δ. Είναι δύο ειδών.

ε.  Είναι απαραίτητη πριν την Θεία Κοινωνία.

στ. Πολεμείται απ’ τους δαίμονες!

2. ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ!

α. Γιατί η αμαρτία με αυτήν θεραπεύεται!

β. Μας αποβάλλει το φορτίο και τις ενοχές!

γ. Απομακρύνει τις θλίψεις απ’ τη ζωή μας!

δ. Μας οδηγεί στην ταπείνωση!

ε. Μας επιστρέφει και μας ενώνει πάλι με τον Θεό!

στ. Μ’ αυτήν Τον δοξάζουμε και Τον ευχαριστούμε!

ζ. Μ’ αυτήν αναγνωρίζουμε το μέγεθος της δωρεάς Του!

η. Μας δίνει παρρησία στον Θεό!

θ. Μας αναγεννά πλήρως!

ι.   Με την εξομολόγηση κερδίζουμε τον Παράδεισο!

ια. Κι ακόμη …

3. ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

4. ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ

α. Με φόβο Θεού.

β. Προετοιμασμένοι!

γ. Πρώτοι!

δ. Χωρίς να ντρεπόμαστε!

ε. Χωρίς δικαιολογίες!

στ. Χωρίς αναβολή!

ζ.   Με δάκρυα μετανοίας!

η.   Με έργα!

θ.   Ως θυσία στον Θεό!

ι.   Ασκούμενοι σ’ αυτήν καθημερινά!

ια. Αποκτώντας την καλή της συνήθεια…

ιβ. Κι ακόμη …

5. ΣΕ ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ;

α. Πως, πότε και σε ποιους δόθηκε το αξίωμα του πνευματικού;

β. Οι Θείες δωρεές έρχονται μέσω των αξίων Πνευματικών!

     γ. Η αναζήτηση Αγίου Πνευματικού, πρέπει να είναι όπως του καλού γιατρού!

δ. Πως διακρίνονται οι κατάλληλοι και οι καλύτεροι;

ε. Να τον υπακούουμε σαν να υπακούουμε στον Χριστό!

στ. Να τον συμβουλευόμαστε κι όχι να κάνουμε αυτό που νομίζουμε ότι είναι καλό!

ζ. Να αναφέρουμε σ’ αυτόν ακόμη και τους λογισμούς μας!

η. Πότε είναι αποτελεσματική η βοήθεια του Πνευματικού;

θ. Παραίνεση προς τους πνευματικούς!

ι. Οπότε …

ια. Κι ακόμη …

6. ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ Σ’ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ;

7. ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ

α. Για ποιους λόγους ζητά την εξομολόγηση μας ο Θεός;

β. Εγώ όμως διστάζω γιατί έχω δυσαρεστήσει πολύ τον Θεό!

γ.  Μας συγχωρεί πράγματι;

δ.  Μας συγχωρεί και μόνο με τα λόγια που λέμε;

ε. Κι εμένα που έχω κάνει πάρα πολλές αμαρτίες;

στ. Σε πόσο χρόνο μας συγχωρεί μετά την εξομολόγηση;

ζ.   Πρέπει να εξομολογηθώ ακόμη κι αν δεν έχω μεγάλες αμαρτίες;

η.   Είναι αναγκαία τα επιτίμια;

θ.   Όσα εξομολογήθηκε κάποιος, πρέπει πάλι να τα εξομολογηθεί;

ι.   Αυτός που συνέχεια αμαρτάνει, μπορεί να γίνεται δεκτός στην εξομολόγηση;

ια.    Πότε πρέπει να αναφερόμαστε στα σφάλματα των άλλων;

8. ΚΑΙ ΠΑΛΙ, ΟΧΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ!

 9. Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΥΤΟΜΕΜΨΙΑ!