Ρωμηοσύνη

Περιγραφή βιβλίου
Ρωμηοσύνη

Κατά παράκλησιν φίλων ητοίμασα δι’ εκτύπωσιν το παρόν δοκίμιον χάριν εκείνων που συγκινούνται με την Ρωμηοσύνην μας, παρ’ όλην την ωργανωμένην και έντονον πλύσιν εγκεφάλου που υφιστάμεθα, δια να την εγκαταλείψωμεν και την αντικαταστήσωμεν με τον Γραικισμόν, τον οποίον προσπαθούν οι Ευρωπαίοι να μας επιβάλουν από τον Θ’ αιώνα και οι Ρώσοι μετά την Άλωσιν, ως περιγράφομεν εν τω δοκιμίω τούτω.
Το πόνημα τούτο είναι περίληψις των όσων διδάσκω περί των ιστορικών και ιδεολογικών πλαισίων και θεμελίων της ρωμαίικης υποστάσεως του Γένους.
Ο αναγνώστης θα διαπιστώση ότι πολλά εκ των εκτιθεμένων ενταύθα, ερμηνευτικά αλλά και ιστορικά, απουσιάζουν από τα εν χρήσει εγχειρίδια των εκπαιδευτικών εν Ελλάδι ιδρυμάτων ως και από την επίσημον εμφάνισιν του Έθνους και της Ελλαδικής Εκκλησίας.
Τα εν λόγω ερμηνευτικά και ιστορικά στοιχεία ως εμφανίζονται εν Ελλάδι είναι πιστή παραλλαγή της ευρωπαϊκής, ρωσικής και αμερικανικής περί των εν προκειμένω θεμάτων επιστήμης.
Τα περισσότερα εν τω δοκιμίω τούτω αναφερόμενα γεγονότα ως γεγονότα δεν δημοσιεύονται δια πρώτην φοράν. Έχουν σχεδόν όλα δημοσιευθή και υπάρχουν κατεσπαρμένα εις παλαιά και νέα βιβλία, ξένα και ελληνικά.
Η προσφορά του βιβλίου τούτου είναι η ρωμαίικη σύνθεσις και ερμηνεία των ως επί το πλείστον γνωστών στοιχείων.
Ακριβώς εις το σημείον τούτο η μελέτη αυτή είναι αντίθεσις και διαμαρτυρία κατά της ευρωπαϊκής, ρωσικής, και αμερικανικής συνθέσεως και ερμηνείας, εις την οποίαν υπεδουλώθη η Ρωμηοσύνη μέσω του εν Ελλάδι επικρατούντος Νεογραικισμού.
Με Γραικισμόν και Νεογραικισμόν εννοούμεν όχι τον Νεοελληνισμόν, αλλά μόνον το μη ρωμαίικον μέρος του Νεοελληνισμού. […] (Από την εισαγωγή του συγγραφέα)

Περιεχόμενα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Α’. Η ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΘΑΡΣΙΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΦΡΑΓΚΟ-ΡΩΜΑΝΙΑΣ
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
2. ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΑ
α) Οι Ελληνόφωνοι Πελασγοί, Αρκάδες, Λακεδαιμόνιοι και Τρώες, οι οποίοι αποτελούν το ‘Ρωμαϊκόν Έθνος. Οι Ιταλικοί (Italici), οι οποίοι επανεστάτησαν το 91 π.Χ. ζητώντας το ‘Ρωμαϊκόν όνομα, αλλά εδόθη εις αντικατάστασιν το Λατινικόν όνομα το 85 π.Χ. και τελικώς το ‘Ρωμαϊκόν όνομα το 212 μ.Χ. (Παρ.1-9)
β) Οι πρώτοι Ρωμαίοι Ιστορικοί, οι οποίοι έγραψαν εις τα Ελληνικά, όχι εις τα Λατινικά. Διατί; (Παρ.10-11)
γ) Οι πρώτοι Ρωμαίοι Ιστορικοί, οι οποίοι έγραψαν εις τα Λατινικά (Παρ.12-17)
δ) Περισσότεραι γλωσσολογικαί ενδείξεις του υποβάθρου των Ελληνοφώνων Λατίνων, ‘Ρωμαίων και Σαβίνων (Παρ.18-31)
ε) Κατά την διάρκειαν του 7ου π.Χ. αιώνος οι Ελληνο-Λατίνοι της Alba Longa αμφισβητούσαν ότι οι Ελληνο-Λατίνοι της ‘Ρώμης δεν ήσαν πλέον καθαροί Έλληνες. Αυτό πρέκυψεν από την απορρόφησιν των Ελληνο-Αλβανών Λατίνων υπό των Ελληνο-‘Ρωμαίων Λατίνων (Παρ.32-45)
στ) Η Φραγκική Παπωσύνη του 1046 και η Νορμανδική Αγγλία του 1066 (Παρ.46-48)
ζ) Το ψεύδος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αποκαλύπτεται καθαρά υπό της ‘Ρούμελης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (Παρ.49)
η) Το Πρωτόκολλον του Λονδίνου της 31ης Ιανουαρίου του 1836. Η ανάγκη δια το ψεύδος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (Παρ.50)
θ) Πώς τα σχέδια δια μίαν ‘Ρωμαϊκήν Επανάστασιν έγιναν δια μίαν Ελληνικήν (Παρ.51-52)
ι) Εις κάθε περίπτωσιν το αστείον είναι εις τους ψεύτας (Παρ.53)
ια) Η Φραγκία μαζί με την ‘Ρωμανίαν ισούται με τας Ηνωμένας Πολιτείας της Φραγκο-‘Ρωμανίας (Παρ.54-55)
ιβ) Η θεραπεία των φαντασιών είναι το ων ουκ άνευ μιας τοιαύτης κοινωνικής πραγματικότητας (Παρ.56-57)
ιγ) Η χρήσις των ονομάτων Alban/Albanian και Roman/Romanian. (Παρ.58)
Β’ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗΣ
1) Τα εθνικά ονόματα
2) Αντιφάσεις εις την ευρωπαϊκήν ιστορικήν επιστήμην
3) Οι Νεογραικοί έναντι των εν προκειμένω αντιφάσεων
4) Περιγραφή ή σχέδιον ιστορίας πολιτισμών
5) Ο ελληνικός πολιτισμός των Ρωμαίων
6) Η ρωμαϊκή θεώρησις της ιστορίας έναντι της ευρωπαϊκής και ρωσικής
Γ’ Η ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΙΣ ΤΩΝ ΦΡΑΓΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗΝ
Δ’ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
1) Η ‘Ρωμαιοσύνη ως εν τω κοσμώ ηγεσία
2) Ο Ιερός Αυγουστίνος και η Φραγκοσύνη
3) Ο επαρχιωτισμός των Φράγκων και η επεκτατική των πολιτική
4) Θεμελιώδεις παρανοήσεις εκ μέρους του Αυγουστίνου και των Ευρωπαίων
5) Οι έναντι της Ρωμηοσύνης ισχυρισμοί των Προτεσταντών
6) Σχέσεις Αμβροσίου και Αυγουστίνου
7) Παράδεισος, κόλασις και αποφατική θεολογία
8) Ευρωπαϊκή και ρωμαίϊκη θεολογία σήμερον
Ε’ ΕΞ ΕΠΟΨΕΩΣ ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗΣ
1) Ο ελληνικός πολιτισμός και ο δυτικός πολιτισμός σήμερον
2) Επιστημονική πρόοδος εν σχέσει προς την Φραγκοσύνην και την Ρωμαιοσύνην
3) Τα δόγματα και οι κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων της Ρωμαιοσύνης εις την Φραγκοσύνην
4) Η ιστορία της Φιλοσοφίας εις την Ευρώπην
5) Η ιστορία της κλασσικής φιλολογίας
6) Η πολιτική και η εκκλησιαστική ιστορία
7) Οι Ρωμαίοι Πατέρες και οι Φραγκολατίνοι Σχολαστικοί
8) Ο ευρωπαϊκός «φεουδαλισμός»
9) Τα φεουδαρχικά θεμέλια των ισχυρισμών των Φράγκων ότι υπερέβησαν τους Πατέρας της Ρωμαιοσύνης
10) Η Εκκλησία των Ρωμαίων ως το κατ’ εξοχήν φραγκικόν μέσον καθυποτάξεως των δυτικών αλλά και ανατολικών Ρωμαίων εις την Φραγκοσύνην
ΣΤ’ ΕΤΕΡΑ ΤΙΝΑ ΕΞ ΕΠΟΨΕΩΣ ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗΣ
1) Τινά επί πλέον περί ρωμαϊκών εθναρχιών και φεουδαλισμού
2) Η υπό των Φράγκων κατάληψις της εθναρχίας της πρεσβυτέρας Ρώμης
3) Η Ρωμαιοσύνη και ο Γερμανισμός, το υπόβαθρον της διασπάσεως της θρησκευτικής Φραγκοσύνης
4) Ο φεουδαλισμός και όχι η Ρωμαιοσύνη εις τα θεμέλια της φραγκικής παπωσύνης
5) Τα δικαιώματα του ανθρώπου της Φραγκοσύνης
6) Τα καθήκοντα και αι υποχρεώσεις εις την Ρωμαιοσύνην, ήτοι το ρωμαίϊκον φιλότιμον
7) Το φιλότιμον των Νεογραικών […]
Ζ’ Η ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗ ΕΝ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ
Η’ ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗ ΧΘΕΣ ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟΝ