Ιερό Κουτλουμουσιανό κελί Αγίου Ιωάννου Θεολόγου

Αγαπάτε τους εχθρούς υμών

3.20 

Περιγραφή

Ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ κορυφὴ τῶν ἀρετῶν. Αὐτὴ ἔφερε τὸν Θεὸ στὴ γῆ καὶ αὐτὴ τὸν ἀνέβασε πάνω στὸν Σταυρό. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς μᾶς εἶπε: Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς, ὅπως γένησθε υἱοὶ τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ὅτι τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους… Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ Πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί. Ἡ ἀγάπη μας λοιπὸν εἶναι πραγματική, μόνον ὅταν μιμῆται τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ προσφέρεται πρὸς ὅλους, χωρὶς διακρίσεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέμε ὅτι ἔχουμε ἀγάπη, καὶ νὰ μὴν ἀγαποῦμε ὅλους, δηλαδὴ καὶ ἐκείνους ποὺ μᾶς ἀδίκησαν ἢμᾶς ἐπιβουλεύονται, τοὺς ἐχθρούς μας. Ἐκεῖ ἀκριβῶς κρινόμαστε ἂν ἔχουμε ἀληθινὴ ἀγάπη.

Αγιολόγιον της Ορθοδόξου Εκκλησίας

11.00 

Περιγραφή

Το παρόν Αγιολόγιον έγινε δεκτό από την πρώτη στιγμή με πολλή αγάπη από πολλούς κληρικούς και λαϊκούς. Η ανέλπιστα μεγάλη κυκλοφορία του επί μία πενταετία μάς παρότρυνε να προβούμε σε μία βελτιωμένη έκδοσή του.
Διορθώθηκαν κάποια λάθη που διαπιστώθηκαν, και έγιναν μερικές αλλαγές, λαμβάνοντας υπ’ όψιν νέες αγιολογικές πηγές, καθώς και τις τελευταίες αγιοκατατάξεις. Επίσης, δημιουργήθηκε ένα παράρτημα, για όποιον θα ήθελε να εξέταση την προσθήκη ή την απουσία κάποιου Αγίου σε συγκεκριμένη ημερομηνία. Το παράρτημα αυτό δεν εξαντλεί βέβαια την αγιολογική έρευνα που απαιτήθηκε, δίνει όμως μια πρώτη κατατοπιστική εικόνα στον φιλάγιο αναγνώστη.
Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους αδελφούς που, με τις υποδείξεις και εύστοχες παρατηρήσεις τους, βοήθησαν στην αρτιότερη εμφάνιση και καλύτερη ενημέρωση του Αγιολογίου. Ευχόμαστε ο Κύριος να ανταμείψη τον κόπο τους και να έχουν τις ευλογίες πάντων των Αγίων.

(Από τον πρόλογο της δεύτερης έκδοσης)

Η Ακολουθία των Εγκαινίων Ναού

10.60 

Περιγραφή

Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζεται η ακολουθία των εγκαινίων Ναού με όλη την καθιερωμένη τάξη και προετοιμασία. Συμπεριλαμβάνονται και σχετικά σχόλια αγίων Πατέρων.

Γίνεσθε έτοιμοι

3.20 

Περιγραφή

Τὸ βε­βαι­ό­τε­ρο γε­γο­νὸς στὴν πο­ρεία τῆς ζω­ῆς τοῦ ἀν­θρώ­που εἶ­ναι ὁ θά­να­τος, καὶ γι᾽ αὐ­τὸ εἶ­ναι ἀ­πα­ραί­τη­τη ἡ σω­στὴ προ­ε­τοι­μα­σία καὶ ἀν­τι­με­τώ­πι­σή του. Τὸ τεῦ­χος αὐ­τὸ ἀ­πο­τε­λεῖ μιὰ προσ­έγ­γι­ση στὸ μυ­στή­ριο αὐ­τὸ τῆς με­τα­βά­σε­ως ἀ­πὸ τὴν πρόσ­και­ρη στὴν αἰ­ώ­νια ζωή.

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης

10.60 

Περιγραφή

Ἕ­να βι­βλίο ἀ­φι­ε­ρω­μέ­νο στὸν κο­ρυ­φαῖο Εὐ­αγ­γε­λι­στή, πο­λύ­τι­μο γιὰ κά­θε πι­στὸ ποὺ ἀ­γά­πη­σε καὶ θέ­λει νὰ τι­μή­ση τὸν ἠ­γα­πη­μέ­νο Μα­θη­τή. Πε­ρι­έ­χει τὸ Συν­α­ξά­ριο, θαύ­μα­τα, δι­δα­χὴ τοῦ Ἀ­πο­στό­λου μὲ ἑρ­μη­νεία τοῦ ἁ­γίου Νι­κο­δή­μου, πολ­λὰ ὑ­μνο­λο­γι­κὰ κεί­με­να καὶ τρεῖς ἐγ­κω­μι­α­στι­κοὺς λό­γους σὲ κεί­με­νο καὶ με­τά­φρα­ση.

Α. ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ
1. Συναξάριον κς’ Σεπτεμβρίου
2. Θαύματα και εμφανίσεις
α. Η εκπόρευσις του μάννα
β. Θεραπεία του πρωτοπαπά Νικολάου
γ. Εμφάνισις εις τον άγιον Λεόντιον
δ. Φώτισόν μου το σκότος!
ε. Διδαχή εις τον άγιον Γρηγόριον Νεοκαισαρείας
Β. ΔΙΔΑΧΗ ΑΓΑΠΗΣ
Γ. ΥΜΝΟΛΟΓΙΚΑ
1. Παρακλητικός Κανών
2. Οίκοι εικοσιτέσσαρες
3. Κανόνες Οκτώηχοι
4. Κανών ψαλλόμενος τη η’ Μαΐου
5. Εγκώμια
6. Ευλογητάρια
7. Προσόμοια μετά Δοξαστικών
8. Δοξαστικά
Δ. ΛΟΓΟΙ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΙ
α. Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
β. Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου
γ. Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.

Η θεραπεία των θεραπευτών

5.50 

Περιγραφή

Ἡ Ἐκ­κλη­σία ἀ­πο­τε­λεῖ πνευ­μα­τι­κὸ ἰ­α­τρεῖο καὶ ἡ ἰ­α­τρι­κή της εἶ­ναι «ἐ­πι­στή­μη ἐ­πι­στη­μῶν». Ὁ Ἱ­ε­ρεύς, ἄν­θρω­πος καὶ αὐ­τός, ὀ­φεί­λει νὰ ἁ­γι­α­σθῆ γιὰ νὰ ἁ­γιά­ση τοὺς πι­στούς. Τὸ βι­βλίο ἐν­δι­α­φέ­ρει κα­τε­ξο­χὴν τοὺς κλη­ρι­κούς, ἀλ­λὰ καὶ κά­θε πι­στὸ ποὺ θέ­λει νὰ ἐμ­βα­θύ­νη στὸ μυ­στή­ριο τῆς με­τα­νοί­ας.

Η Θεία Ευχαριστία και η Θεία Κοινωνία

16.50 

Περιγραφή

Οι σελίδες που ακολουθούν είναι μια ταπεινή προσπάθεια εισαγωγής στο μυστήριο της θείας Λειτουργίας, δηλαδή στο μυστήριο του Ιησού Χριστού· διότι η θεία Λειτουργία είναι μία εικόνα της ζωής του Χριστού. (…) Η προσφορά της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο και η ευχαριστία του ανθρώπου προς τον Θεό είναι το πρώτο μέρος του ευχαριστιακού μυστηρίου: Η θεία Ευχαριστία. Το δεύτερο μέρος είναι η συμμετοχή και η κοινωνία του ανθρώπου στην προσφορά του Χριστού: Η θεία Κοινωνία. Με την θεία Ευχαριστία ο άνθρωπος εκφράζει την ευγνωμοσύνη του στον Θεό για την δωρεά του Μονογενούς. Με τη θεία Κοινωνία ο άνθρωπος γίνεται σύναιμος και σύσσωμος του μονογενούς Υιού του Θεού. Με τις δύο αυτές μυστηριακές πράξεις πραγματοποιείται ο σκοπός για τον οποίο ο Χριστός όρισε να τελείται η θεία Λειτουργία». (…) (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Η Θεία Λειτουργία – σχόλια

17.50 

Περιγραφή

Τὸ εὐ­χα­ρι­στι­α­κὸ Μυ­στή­ριο, ποὺ εἶ­ναι τὸ κέν­τρο τῆς ἐν Χρι­στῷ ζω­ῆς μας, σχο­λι­ά­ζε­ται καὶ ἑρ­μη­νεύ­ε­ται βῆ­μα πρὸς βῆ­μα, μὲ βά­ση τοὺς ἁ­γί­ους Πα­τέ­ρες. Βι­βλίο – στα­θμὸς στὴ νε­ώ­τε­ρη λει­τουρ­γι­κὴ βι­βλι­ο­γρα­φία, ποὺ ἔ­τυ­χε ἐν­θου­σι­ώ­δους ὑ­πο­δο­χῆς ἤ­δη ἀ­πὸ τὴν πρώ­τη ἔκ­δο­σή του. Ὡς θη­σαύ­ρι­σμα πα­τε­ρι­κῆς σο­φί­ας, εἶ­ναι ἄ­ξιο προσ­ε­κτι­κῆς με­λέ­της καὶ ἐν­τρύ­φη­σης, ἐγ­χει­ρί­διο γιὰ τὸν Λει­τουρ­γό, καὶ βο­ή­θη­μα γιὰ κά­θε πι­στό.

Ο Ιερός Χρυσόστομος

12.00 

Περιγραφή

Μία βι­ο­γρα­φία τοῦ Ἁ­γίου στὴν ὁ­ποία τὸ κύ­ριο βά­ρος δί­νε­ται στὶς ἐ­πι­στο­λές του ἀ­πὸ τὴν ἐ­ξο­ρία. Πα­ρου­σιά­ζε­ται μιὰ σχε­τι­κὰ ἄ­γνω­στη πλευ­ρὰ τῆς ἁ­γι­α­σμέ­νης ζω­ῆς τοῦ χρυ­σορ­ρή­μο­νος Πα­τρός. Τὸ πα­τρι­κὸ ἐν­δι­α­φέ­ρον, ἡ φλο­γε­ρὴ ἀ­γά­πη του γιὰ τὸ ποί­μνιό του, ἀλ­λὰ καὶ ἡ καρ­τε­ρία του στὶς ἀ­πί­στευ­τες δο­κι­μα­σί­ες συγ­κι­νοῦν κά­θε ἀ­να­γνώ­στη.

Η Ιερωσύνη

11.00 

Περιγραφή

Ἡ Ἱ­ε­ρω­σύ­νη, ἐ­νῶ τε­λεῖ­ται στὴν γῆ, ἀ­νή­κει στὰ ἔρ­γα τῶν οὐ­ρα­νί­ων Δυ­νά­με­ων. Σκο­πός της εἶ­ναι νὰ θε­ο­ποι­ή­ση τὸν ἄν­θρω­πο, νὰ τὸν ἀ­νε­βά­ση στὴν οὐ­ρά­νια μα­κα­ρι­ό­τη­τα. Τὸ βι­βλίο αὐ­τὸ ἀ­να­λύ­ει σὲ βά­θος τὴν ἱ­ε­ρα­τι­κὴ δι­α­κο­νία, ὅ­πως μᾶς τὴν πα­ρέ­δω­σε ὁ Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός, καὶ σχο­λιά­ζει βῆ­μα πρὸς βῆ­μα τὶς χει­ρο­θε­σί­ες καὶ χει­ρο­το­νί­ες τῶν κλη­ρι­κῶν. Στη­ρί­ζε­ται πάν­το­τε στὸν ἀ­πλα­νῆ καὶ θε­ο­φώ­τι­στο λό­γο τῶν ἁ­γί­ων Πα­τέ­ρων. Ἐγ­χει­ρί­διο ἀ­πα­ραί­τη­το γιὰ κά­θε ἱ­ε­ρω­μέ­νο καὶ γιὰ ὅ­ποι­ον ἐν­δι­α­φέ­ρε­ται νὰ με­λε­τή­ση τὸ μέ­γα μυ­στή­ριο τῆς Ἱ­ε­ρω­σύ­νης.

Οι λόγοι του Χριστού επί του Σταυρού

4.50 

Περιγραφή

Στὸ βι­βλίο αὐ­τὸ πα­ρου­σιά­ζον­ται οἱ λό­γοι τοῦ Χρι­στοῦ ἐ­πὶ τοῦ Σταυ­ροῦ, κα­θὼς καὶ κά­ποι­οι λό­γοι Του λί­γο πρὶν ἀ­πὸ τὸ Πά­θος καὶ με­τὰ τὴν Ἀ­νά­στα­ση. Ἀ­να­λύ­ον­ται μὲ σύν­το­μα πα­τε­ρι­κὰ σχό­λια, καὶ το­πο­θε­τοῦν­ται στὴν κα­θη­με­ρι­νὴ ζωὴ τοῦ πι­στοῦ. Βι­βλίο ὠ­φέ­λι­μο γιὰ ὅ­λους.

Μετάνοια και εξομολόγηση

3.20 

Περιγραφή

[…] Στο βιβλίο αυτό γίνεται λόγος για τη μετάνοια, που είναι η θεραπεία των πληγών της αμαρτίας, καθώς και για την ιερά Εξομολόγηση, το Μυστήριο με το οποίο ολοκληρώνεται η μετάνοια του ανθρώπου. Τονίζεται ιδιαίτερα η προετοιμασία για το Μυστήριο, όπως οι καρποί της μετανοίας που το συνοδεύουν.
[…]

(από τον πρόλογο του βιβλίου)

Το Μυστήριο του Αγίου Βαπτίσματος

4.50 

Περιγραφή

Τὸ ἅ­γι­ον Βά­πτι­σμα εἶ­ναι ἡ πνευ­μα­τι­κή μας γέν­νη­ση, ἀ­πὸ τὴν ὁ­ποία ἀ­να­τέλ­λει μέ­σα μας ἡ ζωὴ τοῦ Χρι­στοῦ. Πῶς ἀν­τι­με­τω­πί­ζου­με ὅ­μως ἐ­μεῖς τὴν ἀ­νέκ­φρα­στη αὐ­τὴ δω­ρεὰ τοῦ Χρι­στοῦ; Τὸ βι­βλίο αὐ­τό, μὲ σύν­το­μο καὶ πε­ρι­ε­κτι­κὸ τρό­πο, ἀ­να­λύ­ει τὰ Μυ­στή­ρια τοῦ Βα­πτί­σμα­τος καὶ τοῦ Χρί­σμα­τος, κά­νει μιὰ ἱ­στο­ρι­κὴ ἀ­να­δρο­μή, καὶ τέ­λος πα­ρου­σιά­ζει τὴν ση­με­ρι­νὴ πρα­γμα­τι­κό­τη­τα ποὺ ἀν­τι­κρύ­ζου­με στοὺς ἱ­ε­ροὺς Να­ούς μας. Βο­ή­θη­μα ἀ­πα­ραί­τη­το γιὰ Ἱ­ε­ρεῖς, γιὰ κα­τη­χη­τές, γιὰ ἀ­να­δό­χους, καὶ γιὰ ὅ­ποι­ον ἐν­δι­α­φέ­ρε­ται νὰ μά­θη σχε­τι­κὰ μὲ τὸ Μυ­στή­ριο τοῦ ἁ­γίου Βα­πτί­σμα­τος.

Το Μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας

8.50 

Περιγραφή

Επιθυμία της ταπεινής αυτής εργασίας -ήδη από την πρώτη έκδοσή της- είναι να παρουσιάση την διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου γύρω από το ευχαριστιακό Μυστήριο.
Ο άγιος Ιωάννης είναι ο κατ’ εξοχήν ευχαριστιακός Άγιος. Η γνωστή θεία Λειτουργία, που τελείται καθημερινά σε όλο τον κόσμο, είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος δικό του ποίημα. Ο φιλάνθρωπος “Κατηχητικός Λόγος” που παρηγορεί και συγκινεί τους πιστούς στην πασχαλινή θεία Λειτουργία είναι επίσης αποτύπωση των εμπειριών της αγιασμένης ψυχής του.
Όταν ο Ιερός Πατήρ μιλά για το ευχαριστιακό Μυστήριο γίνεται κατ’ εξοχήν χρυσορρόας και χρυσόστομος. Η χάρις του Αγίου Πνεύματος που κατοίκησε στην ψυχή του έγινε ανεξάντλητη πηγή θεολογίας, που ποτίζει και δροσίζει τις ψυχές των πιστών κάθε χώρας και κάθε εποχής.
Οι προτυπώσεις της Παλαιάς Διαθήκης συγκλίνουν και οδηγούν στην ιερουργία του Μυστικού Δείπνου. Η επίγεια δράση και η διδασκαλία του Κυρίου επίσης προετοιμάζουν την παράδοση του φρικτού Μυστηρίου. Αυτό πραγματοποιήθηκε μία φορά στην Σιών, αλλά επαναλαμβάνεται σε κάθε θεία Λειτουργία από τον ίδιο Χριστό.
Στην θεία Λειτουργία, το δεσποτικό Σώμα, ο Άρτος της ζωής ο εκ του ουρανού καταβάς μάς ανεβάζει στον ουρανό. Ο πιστός που κοινωνεί αξίως γίνεται ένα με τον Χριστό. Χάρη στο Σώμα αυτό, που νίκησε τον θάνατο, ελπίζουμε ότι θα απολαύσουμε την αθάνατη ζωή.
Ο άγιος Ιεράρχης θεολογεί καΐ κηρύττει την νίκη της αναστάσεως του Χριστού. Αυτή την μαρτυρία της νίκης έδωσε με την ζωή του, εξέφρασε με τον λόγο του και επικύρωσε με τον μαρτυρικό θάνατό του.
Την 14η του μηνός Σεπτεμβρίου του 407, τελευταία ημέρα της μαρτυρικής πορείας του, ο Άγιος, δίχως να μπορή πια να στηριχθή στα πόδια του, οδηγήθηκε κοντά στην αγία Τράπεζα του Ναού του αγίου Βασιλίσκου στα Κόμανα. Φόρεσε καινούργια λευκά ενδύματα, κοινώνησε τα άχραντα Μυστήρια, και ανέπεμψε την τελευταία του προσευχή, λέγοντας την φράση που συνήθιζε πάντοτε: Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν! Παρέδωσε το πνεύμα και προστέθηκε στην χορεία των Αγίων. Η ψυχή του συνεχίζει την ατέρμονη ευχαριστία προς τον Θεό, στον ουρανό, και τα συγγράμματά του τρέφουν και καθοδηγούν το πλήρωμα των πιστών στην γη.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η Νεκρώσιμος Ακολουθία και τα Ιερά Μνημόσυνα

8.50 

Περιγραφή

Στὸ βι­βλίο αὐ­τὸ γί­νε­ται προσ­πά­θεια μι­κρῆς προσ­εγ­γί­σε­ως στὸ μυ­στή­ριο τοῦ θα­νά­του. Ἐ­ξε­τά­ζε­ται τὸ πῶς εἰσ­ῆλ­θε στὴν ἀν­θρώ­πι­νη ζωὴ ὁ θά­να­τος, σὲ τί με­τα­βλή­θη­κε μὲ τὴν ἔ­λευ­ση τοῦ Χρι­στοῦ, καὶ πό­σο ὠ­φέ­λι­μη εἶ­ναι γιὰ μᾶς ἡ ἐν­θύ­μη­σή του. Στὴ συν­έ­χεια δί­νε­ται ἕ­νας σύν­το­μος σχο­λι­α­σμὸς τῆς ἀ­κο­λου­θί­ας εἰς ψυ­χορ­ρα­γοῦν­τα καὶ τῆς ἐξ­ο­δίου ἀ­κο­λου­θί­ας, ἀ­πὸ τὴν στι­γμὴ τῆς κοι­μή­σε­ως τοῦ ἀν­θρώ­που μέ­χρι τὴν τα­φή του. Κα­τό­πιν γί­νε­ται ἀ­να­φο­ρὰ στὰ ἱ­ε­ρὰ μνη­μό­συ­να καὶ τὴν ὠ­φέ­λειά τους, καὶ στὸ τέ­λος ὁ λό­γος στρέ­φε­ται πρὸς τοὺς πεν­θοῦν­τας, ὡς πα­ρη­γο­ρία γιὰ τὴν κοί­μη­ση κά­ποιου προσ­φι­λοῦς προσ­ώ­που. Τὰ κεί­με­να εἶ­ναι ὅ­λα τῶν ἁ­γί­ων Πα­τέ­ρων, δι­ό­τι αὐ­τοί, μὲ τὴν ἁ­γι­α­σμέ­νη ζωὴ καὶ τὸν θε­ο­φώ­τι­στο λό­γο τους, μπο­ροῦν νὰ πεί­σουν καὶ νὰ πα­ρη­γο­ρή­σουν κά­θε κα­λο­προ­αί­ρε­τη ψυ­χή.

Ο Ιησούς Χριστός

9.00 

Περιγραφή

Σει­ρὲς ρα­δι­ο­φω­νι­κῶν ὁ­μι­λι­ῶν στὸν ἀ­πό­δη­μο ἑλ­λη­νι­σμὸ σχε­τι­κὲς μὲ τὸ πρόσ­ω­πο τοῦ Χρι­στοῦ. Μὲ σύν­το­μο καὶ ἁ­πλὸ τρό­πο σχο­λιά­ζον­ται οἱ Δε­σπο­τι­κὲς ἑ­ορ­τές, τὸ Σύμ­βο­λο τῆς πί­στε­ως, τὰ Μυ­στή­ρια, οἱ Μα­κα­ρι­σμοί, κλπ.

Περιεχόμενα:

Α. ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ
1. Ο Ιησούς Χριστός: Το Ευαγγέλιον της σωτηρίας μας
2. Ευαγγελισμός: Της σωτηρίας το κεφάλαιον
3. Χριστούγεννα: Θεός εφανερώθη εν σαρκί
4. Περιτομή και ονοματοδοσία του Χριστού
5. Υπαπαντή του Κυρίου
6. Βάπτισις του Χριστού
7. Μεσοπεντηκοστή: Η διδασκαλία του Χριστού
8. Ιησούς Χριστός: Φως και Ζωή του κόσμου
9. Μεταμόρφωσις του Κυρίου
10. Την κοινήν ανάστασιν πιστούμενος
11. Τα άχραντα Πάθη και η Ταφή του Κυρίου
12. Ανάστασις του Χριστού
13. Ανάληψις του Χριστού
14. Πεντηκοστή: Η έλευσις του Παρακλήτου
15. Μίμησις Ιησού ΧριστούΒ. ΕΙΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
1. Θεοφάνεια Τριαδική
2. Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται
3. Πιστεύω εις ένα Θεόν Πατέρα
4. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν
5. Κατελθόντα εκ των ουρανών και σαρκωθέντα
6. Σταυρωθέντα υπέρ ημών, παθόντα και ταφέντα
7. Αναστάντα τη τρίτη ημέρα
8. Και εις το Πνεύμα το Άγιον
9. Εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν
10. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών
11. Προσδοκώ ανάστασιν νεκρώνΓ. ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ
1. Περί των ιερών Μυστηρίων
2. Αρχή ζωής το Βάπτισμα
3. Σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου
4. Η θεία Ευχαριστία
5. Η θεία Κοινωνία
6. Το μυστήριο της Ιερωσύνης
7. Μετάνοια και Ιερά Εξομολόγησις
8. Το μυστήριο του Γάμου
9. Το άγιο ΕυχέλαιοΔ. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΥΣ
1. Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι
2. Μακάριοι οι πενθούντες
3. Μακάριοι οι πραείς
4. Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην
5. Μακάριοι οι ελεήμονες
6. Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία
7. Μακάριοι οι ειρηνοποιοί
8. Μακάριοί εστε όταν ονειδίσωσιν υμάςΕ. Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
1. Βασιλεία του Θεού: Η παρουσία του Χριστού
2. Η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν 

Οι ασθένειες και ο πιστός

3.20 

Περιγραφή

Ποῦ ὀ­φεί­λον­ται οἱ ἀρ­ρώ­στι­ες; Ποι­ός ὁ σκο­πός τους, καὶ πῶς πρέ­πει νὰ τὶς ἀν­τι­με­τω­πί­ζου­με; Σὲ αὐ­τὰ καὶ πα­ρό­μοια ἐ­ρω­τή­μα­τα δί­νει ἀ­παν­τή­σεις τὸ μι­κρὸ αὐ­τὸ τεῦ­χος σὲ κά­θε πι­στὸ Χρι­στι­α­νό.

Η Ορθόδοξη Πίστη, Λατρεία και Ζωή

11.00 

Περιγραφή

Μία σύγ­χρο­νη ὀρ­θό­δο­ξη Κα­τή­χη­ση, βα­σι­σμέ­νη στὸν θε­ο­φώ­τι­στο λό­γο τῶν ἁ­γί­ων Πα­τέ­ρων. Σύμ­φω­να μὲ τὸν τί­τλο του, τὸ βι­βλίο χω­ρί­ζε­ται σὲ τρία μέ­ρη. Στὸ πρῶ­το ἀ­να­λύ­ε­ται ἡ ὀρ­θό­δο­ξη πί­στη μὲ βά­ση τὸ Σύμ­βο­λο τῆς πί­στε­ως. Στὸ δεύ­τε­ρο πα­ρου­σιά­ζε­ται ἡ λα­τρεία τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καὶ σχο­λιά­ζε­ται μὲ σα­φῆ καὶ κα­τα­νο­η­τὸ τρό­πο. Στὸ τρί­το, ἀ­να­λύ­ε­ται σὲ βά­θος ἡ ἔν­νοια καὶ ὁ σκο­πὸς τῆς χρι­στι­α­νι­κῆς ζω­ῆς. Βο­ή­θη­μα κα­τάλ­λη­λο ὄ­χι μό­νο γιὰ κα­τη­χη­τὲς καὶ ἱ­ε­ρα­πο­στό­λους, ἀλ­λὰ καὶ γιὰ κά­θε συν­ει­δη­τὸ χρι­στι­α­νό.

Το πάθος της κατακρίσεως

3.20 

Περιγραφή

Ἕ­να πά­θος ποὺ μᾶς τυ­ραν­νᾶ ὅ­λους, καὶ γί­νε­ται ἀ­φορ­μὴ πολ­λῶν κα­κῶν. Τὸ μι­κρὸ αὐ­τὸ τεῦ­χος πε­ρι­γρά­φει μὲ σα­φή­νεια τὰ αἴ­τια καὶ τὰ ἀ­πο­τε­λέ­σμα­τα τῆς κα­τα­κρί­σε­ως, τὴν φω­τι­σμέ­νη ἀν­τι­με­τώ­πι­ση τῶν Ἁ­γί­ων, κα­θὼς καὶ τὴν θε­ρα­πεία τοῦ πά­θους αὐ­τοῦ.

Η Παραβολή του Ασώτου Υιού

9.00 

Περιγραφή

Ἡ πα­ρα­βο­λὴ αὐ­τὴ ἀ­πο­κα­λύ­πτει τὴν ἄ­πει­ρη εὐ­σπλαγ­χνία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δύ­να­μη τῆς με­τα­νοί­ας. Σὲ μία ἀ­νά­λυ­ση βῆ­μα πρὸς βῆ­μα, πα­ρα­κο­λου­θοῦ­με τὴν πο­ρεία τοῦ ἁ­μαρ­τω­λοῦ ἀ­πὸ τὴν ἀ­να­χώ­ρη­σή του μα­κριὰ ἀ­πὸ τὸν Θεὸ μέ­χρι τὴν ἐ­πι­στρο­φὴ καὶ ἀ­πο­κα­τά­στα­σή του.

Η Πνευματική Ζωή

11.00 

Περιγραφή

Η εν Χριστώ ζωή είναι η διαρκής προσπάθεια που κάνει κάθε χριστιανός να μιμηθή την ζωή του Χριστού. Μιμούμενοι, κατά το δυνατόν, τον Χριστό ζούμε εν Χριστώ. Ο τελικός σκοπός είναι να φθάσουμε να ομολογήσουμε μαζί με τον απόστολο Παύλο: Ζω ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός.
Κατά την επιτυχή εικόνα του οσίου Νικολάου του Καβάσιλα, η εν Χριστώ ζωή μοιάζει με φυτό το οποίο “φυτεύεται στην παρούσα ζωή, και από αυτήν την ζωή λαμβάνει την αρχή της, ολοκληρώνεται όμως στον μέλλοντα αιώνα”. Πράγματι τον καινόν άνθρωπον τον κατά Θεόν κτιζόμενο “τον κυοφορεί ο παρών κόσμος, και αφού πλασθή και μορφωθή εδώ, τότε γεννιέται τέλειος στον τέλειο εκείνο και αγέραστο κόσμο”. […]

(Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Το Άγιον Βάπτισμα – σχόλια

15.00 

Περιγραφή

Μία ἀ­νά­λυ­ση τοῦ μυ­στη­ρίου τῆς ἐν Χρι­στῷ ἀ­να­γεν­νή­σε­ώς μας μὲ βά­ση τοὺς ἁ­γί­ους Πα­τέ­ρες. Προσ­φέ­ρε­ται γιὰ με­λέ­τη σὲ κά­θε Ὀρ­θό­δο­ξο Χρι­στι­α­νό, ὁ ὁ­ποῖ­ος θέ­λει νὰ ἐμ­βα­θύ­νη στὸ μέ­γε­θος τῆς θεί­ας δω­ρε­ᾶς ποὺ δέ­χθη­κε σὲ νη­πι­α­κὴ ἡ­λι­κία.

Το Μυστήριον του Γάμου

4.50 

Περιγραφή

Εἶ­ναι κοι­νὴ δι­α­πί­στω­ση πὼς στὶς μέ­ρες μας ὁ θε­σμὸς τοῦ γά­μου καὶ τῆς οἰ­κο­γε­νεί­ας δι­έρ­χε­ται μιὰ βα­θιὰ καὶ πρω­τό­γνω­ρη κρί­ση. Τὸ βι­βλίο, καρ­πὸς πο­λυ­ε­τοῦς πεί­ρας στὸ ἐξ­ο­μο­λο­γη­τή­ριο, πα­ρου­σιά­ζει τὸ πρό­βλη­μα, τὶς αἰ­τί­ες του καὶ τὴν ὀρ­θό­δο­ξη θε­ρα­πεία του. Μὲ βά­ση τὴν ἁ­γι­ο­γρα­φι­κὴ καὶ πα­τε­ρι­κὴ δι­δα­σκα­λία ἀ­να­λύ­ε­ται τὸ Μυ­στή­ριο αὐ­τὸ τῆς ἀ­γά­πης, καὶ το­πο­θε­τοῦν­ται οἱ σω­στὲς βά­σεις γιὰ τὴν κοι­νὴ πνευ­μα­τι­κὴ πο­ρεία τοῦ ζεύ­γους. Ἁ­πλὸ καὶ συν­ο­πτι­κὸ βι­βλίο, ἔ­χει δι­α­δο­θῆ καὶ ἀ­γα­πη­θῆ ἰ­δι­αί­τε­ρα.

Το πάθος του φθόνου

3.20 

Περιγραφή

Όλα τα πάθη της ψυχής και οι αμαρτίες που γεννιούνται από αυτά αποτελούν μία παρά φύσιν κατάσταση του ανθρώπου που πλάσθηκε κατ’ εικόνα Θεού. Κατά τους θεοφόρους Πατέρες, «η αρετή είναι η φυσική υγεία της ψυχής, επομένως τα πάθη είναι αρρώστια της. Εμφανίστηκαν εκ των υστέρων, και καθώς εισήλθαν στην φύση του ανθρώπου, τον έκαναν να χάση την υγεία που είχε».
Όλα τα πάθη είναι ολέθρια για την ψυχή, το καταστροφικώτερο όμως από αυτά είναι ο φθόνος. Είναι κατά κάποιον τρόπο το πρώτο πάθος, διότι γεννήματα του φθόνου είναι οι αρχικές αμαρτίες: η πτώση του Εωσφόρου, το προπατορικό αμάρτημα, ο φόνος του Άβελ. Είναι ένα πάθος που γεννιέται από την ψυχή και στη συνέχεια κατατρώγει την ίδια. Και ενώ σε όλα τα πάθη ο άνθρωπος που τα βιώνει γεύεται, έστω στιγμιαία, μια σχετική ηδονή, ο φθόνος λειώνει την ψυχή με μια μόνιμη λύπη για την ευτυχία του συνανθρώπου. “Χαίρεται” μόνο στην καταστροφή του αλλού.
Το πάθος αυτό συνήθως κρύβεται καλά. Πρέπει να εξετάσουμε την ψυχή μας για να παρατηρήσουμε ότι συχνά δεν χαιρόμαστε στη χαρά του άλλου, και ότι όταν αυτός προοδεύει ή επαινείται μέσα μας κάτι μας ενοχλεί.
Πολλές φορές ακόμη παρατηρούμε ότι μόλις αρχίσει ένα καλό έργο ή μία καλή προσπάθεια, αμέσως εμφανίζονται εμπόδια και πειρασμοί. Συχνά μάλιστα από εκεί που δεν το περιμένουμε. Και απορούμε γιατί να συμβαίνη αυτό, ίσως μάλιστα να απογοητευώμαστε, μέχρι να αντιληφθούμε ότι τα εμπόδια αυτά είναι καρπός φθόνου, που προέρχεται είτε από τον Διάβολο είτε από ανθρώπους.
Στο τεύχος αυτό θα προσπαθήσουμε να εξετάσουμε τί είναι ο φθόνος, ποιες οι ολέθριες συνέπειές του και ποια η αντιμετώπισή του.

(Από τον πρόλογο της έκδοσης)